دوچرخه سوارانی که راحتی بیشتری می خواهند، دوچرخه برقی را به دوچرخه های دیگر ترجیح می دهند .این دوچرخه ها در مدل های مختلف و انواع دوچرخه ایستاده و نشسته در سراسر دنیا تولید می شوند .
دوچرخه سوارانی که راحتی بیشتری می خواهند، دوچرخه برقی را به دوچرخه های دیگر ترجیح می دهند .این دوچرخه ها در مدل های مختلف و انواع دوچرخه ایستاده و نشسته در سراسر دنیا تولید می شوند .
سیستم کار این دوچرخه ها در اصطلاح Hybrid و یا ترکیبی هستند، به این ترتیب که نیروی پای دوچرخه سوار به همراه نیروی رانش موتور دوچرخه آنرا به جلو می رانند . در این نوع حرکت، دوچرخه سوار سرعت اولیه را فراهم می کرده و موتور دوچرخه نیز تامین کننده شتاب دوچرخه است، مخصوصا برای مسیرهای سر بالایی!
دوچرخه سواری با دوچرخه برقی لذت بخش است. چراکه به وسیله نیروی موتور با استفاده از دنده مناسب مانند موتور سیکلت می توان شتاب گرفت و پس از آن می توان موتور دوچرخه را خاموش کرد و فقط با کمی رکاب زدن، سرعت را دوچرخه حفظ نمود.
هنگام رسیدن به مسیرهای سر بالایی می توانید موتور دوچرخه را روشن کنید و بدون اینکه دنده را تغییر و یا کاهش دهید، به حرکت خود ادامه دهید. دوچرخه های برقی انرژی کمی مصرف کرده و بازدهی بسیاری دارند . با حد اقل رکاب زدن می توانید به اندازه 20 وات ساعت در هر مایل انرژی داشته باشید.
اگر کمی بیشتر رکاب بزنید به راحتی می توانید مصرف انرژی را تا 10وات ساعت در مایل کاهش دهید .این عدد به معنی کاهش مصرف بنزین معادل 1.25 لیتر بنزین در هر 1000 کیلومتر است . برای شارژ کامل باتری هم حداکثر 4 ساعت زمان لازم است . سیم کشی برقی خاصی برای دوچرخه های برقی لازم نیست، درست برخلاف خودروهای برقی! و باتری این دوچرخه ها نیز با یک پریز 220 ولت به راحتی شارژ می شود.
باتری و شارژر این دوچرخه ها آنقدر سبک هستند که می توان آنرا درون خانه یا محل کار برده و شارژ کرد .تقریبا از دهه 70 میلادی وسایل نقلیه ای که به MOPED یا موتور گازی معروف بودند به بازار عرضه شدند که با نیروی دیزل حرکت می کردند و البته رکاب هم داشتند تا اگر سوخت وسیله تمام شد و یا موتور دو زمانه آن روشن نشد بتوان آنرا با رکاب زدن به حرکت درآورد .
این وسیله نقلیه های ساده و ارزان برای رکاب زدن مناسب نبودند، چون سنگین بودند و با رکاب زنی بدون موتور سرعت چندانی نمی گرفتند .در اوایل دهه 90 میلادی تکنولوژی پیشرفت کرد و استفاده از موتور های برقی رایج شد. مزیت موتور برقی این بود که بر خلاف موتور های دیزلی یا بنزینی کوچکتر، سبکتر، تمیزتر ، کم صداتر و کاملا مطمئن بودند.
دوچرخه های برقی هنگام رکاب زنی در جاده های هموار در صورتی که سرعت ثابت می بود، وزن باتری دوچرخه و موتور آن زیاد محسوس نبود و در شرایطی دیگر نیروی رانش اضافی که موتور ایجاد می کرد، وزن اضافی آنرا جبران می نمود .تجربه دوچرخه برقی سواری با دوچرخه سواری معمولی متفاوت است .
موتور دوچرخه برقی آسایش شما را در دوچرخه سواری فراهم می کند، به نحوری که بتوانید بدن خود را در مواقعی درگیر رکاب زنی نکنید و در مواقعی دیگر استراحت کنید . بنابراین می توانید بخشی از مسیر را تا حد امکان رکاب بزنید و از طرفی نگران برگشت نباشید و در زمانی که عضلات شما در حال گرم شدن است می توانید به موتور اعتماد کنید. به طور کلی افرادی که در دوچرخه سواری، تمرینات ورزشی را دنبال می کنند از دوچرخه برقی راضی ترند زیرا شدت دوچرخه سواری و راحتی در تمرینات را آنها تامین می کنن و نه شرایط جاده.
